Wojna jak maraton. Przywodztwo w walce...

Wojna jest najokrutniejszym z ludzkich przedsięwzięć, a ja doświadczyłem jej na tyle, by wiedzieć, że należy się kryć, kiedy politycy, poeci i kanapowi wojownicy zaczynają wygłaszać górnolotne słowa o patriotyzmie i narodowym honorze. Ja widzę wtedy brud i krew. Czuję skręcający żołądek smród spalonego ciała, słyszę nadlatujące pociski moździerzowe i rakiety. I myślę o tych, którzy żyli, walczyli, przeklinali upał, robactwo, góry i wroga. O naszej wojnie wiedziało niewielu Amerykanów i niewielu obchodziło to, co działo się gdzieś daleko, na pograniczu zamieszkanym przez ksenofobiczne plemiona i kulturalnych mieszkańców miast, jednych i drugich równie obcych naszemu zachodniemu wychowaniu. Nie byliśmy ofiarami, a ochotnikami na wojnie, bo nasz naród kazał na nią iść, ale każdy z nas miał własne powody, by się na niej znaleźć. To jest opowieść moja, Eagle 6 - taki miałem jako dowódca 101. Dywizji Powietrznodesantowej sygnał wywoławczy. Uprawiam biegi przez całe życie, dlatego od początku patrzyłem na te 450 dni i nocy na stanowisku dowódcy podczas walk tak, jak na ponad 42 kilometry biegu maratońskiego: nadzwyczajne wyzwanie wymagające wielostronnego, opracowanego w detalach treningu i przygotowań oraz metodycznej realizacji. Jeffrey Schloesse. To książka nie tylko o wojnie, lecz także o więzi, która nawiązuje się między żołnierzami walczącymi ramię w ramię, podczas pełnienia misji powierzonej im przez dwa sojusznicze narody. Dla polskiego czytelnika praca ta ma znaczenie wyjątkowe, bo opowiada również o amerykańsko-polskiej wspólnocie, poświęceniu, zaufaniu i honorze. Wstęp napisał gen. Rajmund Andrzejczak, żołnierz służący w Afganistanie pod dowództwem gen. Jeffreya Schloessera, co sprawia, że książka ta upamiętnia nie tylko wojnę, ale i żołnierską przyjaźń. Sławomir Dębski